Mirjam Knockaert, professor Ondernemerschap (UGent)
‘Exit kan een manier zijn om middelen op te bouwen die je daarna opnieuw investeert in projecten met nog meer groeipotentieel. Dat zie je ook bij student-ondernemerschap: vaak starten studenten niet met grote financiële doelstellingen, maar als leerschool, met het oog op een latere onderneming die wél sterk kan schalen. Recente tech-exits maken het scenario tastbaar. En er is nog een culturele laag. Door sociale media is de vergelijkingsbasis bij die jongere ondernemers veel groter. Ze worden geconfronteerd met andere opties. Daardoor stellen jonge mensen sneller de vraag: ‘Is dit wel de beste keuze, of kan het nóg beter?’ Die verbrede horizon maakt dat ‘een bedrijf opbouwen voor het leven’ minder vanzelfsprekend wordt dan vroeger.’
Anneleen Michiels, professor Finance, gespecialiseerd in familiebedrijven (UHasselt)
‘Het familiebedrijf heeft voor veel jongeren een ander imago heeft gekregen. Waar het vroeger soms als ouderwets werd gezien, wordt het vandaag vaker ervaren als iets waardevols en betekenisvols om mee verder te zetten. Tegelijk maken jonge generaties daar ook steeds vaker bewuster een keuze in dan vroeger: niet omdat het moet, maar omdat ze er echt voor willen gaan. En in een tijd waarin zekerheid helemaal anders aanvoelt dan voor vorige generaties, spelen ook zaken zoals autonomie, nabijheid en work-life-balans sterker mee in die afweging.’
Herman Konings, trendwatcher
‘Vermogen is nooit alleen een rekensom, maar ook een reflex van de tijd waarin je gevormd bent. Waar de Stille Generatie zekerheid bewaart, bouwen Boomers op en beschermen, draagt generatie X de druk van twee kanten, investeren Millennials met een morele bril en stapt generatie Z vroeg en digitaal in nieuwe vormen van waarde. Wie generaties begrijpt, begrijpt ook waarom één financieel verhaal zelden voor iedereen werkt.’
Ben Granjé, CEO van VFB (de Vereniging van Individuele Beleggers in België)
‘Voor veel jonge ondernemers is hun onderneming in de eerste jaren hun belangrijkste investering. Dat is ook logisch: daar ligt hun energie, hun ambitie en vaak ook hun grootste hefboom. Alleen schuilt daar een risico in. Wie te lang alles in de zaak laat zitten, bouwt buiten die onderneming weinig buffer of spreiding op. Meestal zie je pas een kantelpunt zodra er wat meer stabiliteit komt: wanneer de cashflow voorspelbaarder wordt, er personeel is, of de ondernemer voelt dat hij of zij niet alles meer op één paard wil zetten.’
Mirjam Knockaert, professor Ondernemerschap (Ugent)
‘De jongere generatie is opgegroeid in een self-service wereld. Ze boeken zelf reizen, beheren zelf beleggingen, zoeken informatie via apps en tools. Banken hebben die beweging richting zelfredzaamheid mee aangewakkerd. Bij oudere generaties was er vaker één vaste vertrouwenspersoon (bankier, huisarts, adviseur) die vlot bereikbaar was en op wie men steunde.
Tegelijkertijd verwacht ik dat de behoefte aan menselijk advies opnieuw zal groeien van zodra ondernemingen en vermogens complexer worden. Als je 200% met je bedrijf bezig bent, kan je onmogelijk óók alle kennis opbouwen om je privévermogen optimaal te beheren. Dan heb je iemand nodig die je situatie kent—je bedrijf én je gezin—en de juiste vragen stelt. Zelfs met AI blijft dat volgens mij essentieel: AI kan een richting geven, maar je moet het nog altijd zelf voeden, interpreteren en uitvoeren. Een vertrouwenspersoon brengt houvast, nuance en opvolging.’