test

Macro-economische update: Europese beurzen op de rem

November 2017. Dan toch geen rechte lijn richting eindejaarsrally voor de Europese beurzen.

Enerzijds kwamen een aantal Aziatische problemen weer de kop opsteken. De aankondiging van de Chinese president Xi om de hevige kredietverlening tegen te gaan, zinderde verder na in het begin van november.

Anderzijds bleek uit de notulen van de vergadering van de Europese Centrale Bank (ECB), dat de beslissing om het aankoopprogramma langer te laten lopen tegen een lager bedrag geen eenvoudige beslissing was. Vooral (maar niet verwonderlijk) vanuit Frans-Duitse hoek was er felle kritiek.

Zelfs Benoît Coeuré, een hevig voorstander van het aankoopprogramma, stelde dat de link die momenteel wordt gemaakt tussen de inflatie en de obligatieaankopen waarschijnlijk sneller dan verwacht zal verdwijnen. De korte termijnrentes gingen licht hoger na het interview. Het leek wel even als een opstand binnen de ECB. Dat is niet zo verwonderlijk, gezien de mandaten van de architecten van het huidige beleidbinnenkort verlopen. Vóór eind 2019 zullen zowel Draghi, Constancio als Praet vervangen worden.

Enkel Europese markten verslikken zich 

De jaarwinst van de EuroStoxx50 kroop dan wel terug richting ‘single digit’, de Amerikaanse beurzen deden gewoon voort op hun elan. De eerste successen van president Trump wat betreft zijn belastingplan gaven de meeste Amerikaanse indices zuurstof om opnieuw hoogterecords te breken. Om ook het record van langste cyclus van economische groei in de VS te breken, moeten we nog wachten tot de zomer van 2019. Dan zou het record uit de periode 1991-2001 gebroken worden.

De rentemarkt bewoog amper deze maand. De inflatiecijfers blijven tegenvallen en dat reflecteert zich in de lange termijnverwachtingen. De Belgische 10 jaarsrente beweegt na een korte opstoot langzaam maar zeker terug richting 0,50%. Ook de Amerikaanse lange termijnrente beweegt amper en dat wordt stilaan problematisch.

 

Maar zowel vertrouwen als verwachtingen blijven hoog

De Europese Commissie (EC) publiceerde haar halfjaarlijks rapport en verhoogde haar groeiverwachting voor de eurozone van 1,7% naar 2,2%. Ook voor de volgende jaren voorspelt de commissie een groei rond de 2%.

Qua inflatie zullen de markten nog wat op hun honger moeten blijven zitten: voor volgend jaar ziet de EC de inflatie zelfs nog wat dalen van 1,5% naar 1,4% om pas nadien voorzichtig te stijgen tot 1,6%. Als voornaamste reden schuift de commissie naar voor dat er nog steeds veel verbeterruimte is op de arbeidsmarkt.

De werkloosheidsgraad zou dan ook verder moeten evolueren tot onder de 8% in 2019. Zal dit voldoende zijn om toch de inflatie op het gewenste niveau van 2% te krijgen? Veel analisten betwijfelen dit. Zelfs in Duitsland, waar men met een werkloosheidsgraad van amper 3,6% zit, blijft de inflatie onder 2%.

Er komen dan wel jobs bij, economen wijzen op een toenemend aantal van ‘tweede jobs’ en onvrijwillige part time jobs. Het gaat dus dikwijls om banen waarbij de werknemer slechts een heel beperkte onderhandelingsmacht heeft om een hoger loon te bekomen.

Vrees voor inverse rentecurve in VS 

Ook in de VS hebben obligatiemarkten hun twijfels over de groeiverwachtingen van de Amerikaanse economie, waardoor de lange termijnrente amper beweegt. Het korte eind van de curve, beweegt echter wel in sneltempo naar boven, gestuwd door de renteverhogingen van de Federal Reserve (Fed).

Nu Yellen zo goed als zeker in december nog een renteverhoging zal doorvoeren en er officiëel nog drie verhogingen voor volgend jaar op het programma staan, houden de markten de Amerikaanse rentecurve nauwlettend in de gaten.

Het verschil tussen de 10-jaarsrente en de 2-jaarsrente slonk immers terug tot amper 50 basispunten. Nog geen reden tot paniek, maar als deze evolutie zich blijft doorzetten zijn we onderweg richting een inverse rentecurve. Als we de geschiedenis mogen geloven, belooft dit niet veel goeds voor de financiële markten.

Zo toont onderstaande grafiek dat een inverse rentecurve de afgelopen dertig jaar slechts drie keer voorkwam. In de jaren ’80, waarbij de Fed gedwongen werd om in een sneltempo de korte termijnrente te verhogen door een torenhoge inflatie.

De Amerikaanse economie, reeds geraakt door een recessie, kreeg een nieuwe klap doordat de financiële sector in de problemen kwam. Ook in 2000 en in 2007, vlak voor de respectievelijke “dot-com” en bankencrisis, kende de rentemarkt een inverse rentecurve.

 

Boven: Evolutie Amerikaanse 10-jaarsrente en 2-jaarsrente / Onder: spread in basispunten   (Bron: Bloomberg)

Boven: Evolutie Amerikaanse 10-jaarsrente en 2-jaarsrente / Onder: spread in basispunten (Bron: Bloomberg)

Ofwel raakt de Amerikaanse langetermijn belegger overtuigd van een duurzame Amerikaanse groei en stijgt de langetermijn rente. Ofwel zal de Fed niet anders kunnen dan toch op de rem te gaan staan om een inverse rentecurve te vermijden.

Brexit knoop steeds moeilijker te ontwarren

Vorige maand verhoogde de Bank of England (BoE) de beleidsrente nog om de stijgende inflatie tegen te gaan. Voorlopig lijkt de maatregel nog weinig effect te hebben: ook voor november bleef de inflatie staan op 3,0%. Ook de Britse groei beleefde een status quo met een cijfer van 1,5% in het derde kwartaal.

De evolutie van de consumptiecijfers laat echter weinig aan de verbeelding over. De retail sales (exclusief automobielverkopen) doken deze maand voor het eerst sinds 2013 onder de nul procent groei. Een jaar geleden zagen we nog een groeipercentage van meer dan 7%, vandaag krimpt de consumptie met -0,3%.

Niet verwonderlijk dat nu zelfs vanuit de conservatieve hoek meer en meer stemmen opgaan om toch een ‘soft’ Brexit te overwegen.

Conclusies voor uw beleggingen

  • Veilige, vastrentende beleggingen leveren wellicht nog geruime tijd een laag rendement op.
  • Wil u een hoger rendement, dan moet u bereid zijn een gedeelte van uw portefeuille dynamisch te beleggen in overeenstemming met uw beleggersprofiel en uw persoonlijke doelstellingen.
  • Vermogensopbouw vergt een langetermijnopbouw met een volgehouden beleggingsdiscipline waarbij u maximaal vasthoudt aan de gekozen strategie. Daarbij dient u te beseffen dat dynamische beleggingen altijd een volatiel verloop kennen.
  • Spreiding staat hierbij altijd voorop, zowel qua looptijden, activaklassen als beheerders.

woensdag 13 december 2017