test

Macro-economische update: Aandelen- en rentemarkten naar nieuwe records

Juni 2019. Draghi & Co hielden zich mooi aan het afgesproken script tijdens de ECB-vergadering van deze maand. De beleidsrentes bleven onveranderd en de groei- en inflatiecijfers voor dit jaar werden zowaar opgetrokken naar respectievelijk 1,2% en 1,3%.

Daartegenover wou Draghi de markten wel duidelijk maken dat het soepele beleid nog even moet blijven duren. Voor 2020 en 2021 werden groei en inflatie dus neerwaarts bijgesteld. En vooral via de verwachte evolutie van de rentes (de zogenaamde ‘forward guidance’) wist Draghi de markten te overtuigen. De rentes blijven volgens de ECB-voorzitter nog gebetonneerd op de huidige lage niveaus tot ‘minstens midden 2020’. Tot voor kort was dit nog eind 2019. “Kicking the can down the road”, heet dit dan. De communicatie werd duidelijk afgestemd op de huidige onzekere economische context in Europa. De markten hadden de boodschap alvast snel goed begrepen. De rentes kelderden verder naar beneden en aandelenmarkten namen opnieuw de toppen van vorig jaar in het vizier. 

Een schep erbovenop in Sintra

Amper een week later gaf ECB-frontman Draghi een nieuw optreden in Sintra. Het Portugese stadje vormt al enkele jaren het decor van een ECB-conferentie. Draghi vond duidelijk dat de markten zijn boodschap nog niet genoeg begrepen hadden en deed er nog een schepje bovenop. De ECB-voorzitter hamerde op mogelijke extra renteverlagingen en over het mogelijk heropstarten van het aankoopprogramma van (overheids)obligaties. Draghi vraagt, de markten draaien! De 3 maands Euribor forward rentecurve (die de verwachte 3 maands Euriborrentes weergeeft) houdt nu rekening met een renteverlaging van bijna 15 basispunten tegen midden 2020. Ook de rentes op overheidsobligaties braken de vorige diepterecords van 2016. De Duitse 10-jaarsrente zakte tot -0,33%, de Belgische tot 0,06%. De globale hoeveelheid van obligaties die aan een negatieve rente noteren, steeg ondertussen boven € 11.000 miljard uit. De boodschap was koren op de molen voor de beurzen. Belangrijke Europese indices stegen tot 2% en Amerikaanse aandelenmarkten namen de absolute toppen in het vizier.

Het Europese politieke kluwen

De Europese verkiezingen brachten globaal gezien geen grote schokken teweeg. Toch is de politieke onzekerheid een factor die zal blijven spelen. Zo zet Griekenland zich schrap voor vervroegde verkiezingen. De huidige eerste minister Tsipras riep deze verkiezing kort na de Europese verkiezingen uit. Deze verkiezingen draaiden uit op een grote nederlaag voor zijn partij, Syriza. Volgens de laatste polls zal Syriza opnieuw de duimen moeten leggen voor Nieuwe Democratie. Deze laatste zou maar liefst 35-40% van de stemmen halen.

Ook in Spanje lijkt een nieuwe regering nog niet voor morgen. Op 15 februari gooide voormalig Spaans premier Sánchez de handdoek in de ring. De socialistische minderheidsregering kreeg de jaarbegroting voor 2019 (onder meer door de Catalanen) niet goedgekeurd. Nieuwe verkiezingen boden de enige uitweg. Maar de kiezer schudde de kaarten vrij moeilijk.

En dan zijn er nog de Italianen die graag met forse taal tegen de schenen van de ECB schoppen. Door het buitensporig begrotingstekort en de verwachte oplopende schuldgraad belandde het land recent opnieuw op het strafbankje. Er loopt momenteel een ‘excessive deficit procedure’ tegen Italië en een finale beslissing zal worden genomen op de Ecofin-vergadering van 9 juli. Zoals wel vaker bestaat de kans dat deze beslissing zal worden uitgesteld.

De bocht van Jay

Ook de Federal Reserve liet deze maand de rentes (zoals verwacht) onveranderd. De toon van Jerome “Jay” Powell daarentegen nam een belangrijke bocht en daardoor lijkt het pad vrijgemaakt voor een renteverlaging in juli. Het belangrijke woordje ‘geduldig’ werd deze maand vakkundig uit de speech gelaten. Dit werd vervangen door een Fed die ‘meer onzekerheid verwacht’ en de ‘implicaties van nieuwe informatie’ van nabij zal volgen om snel te kunnen handelen zodat de huidige expansie kan blijven duren. Ook de huidige economische situatie werd omschreven als ‘moderate’ in tegenstelling tot ‘solid’ vorige maand. De groeiverwachtingen houden voorlopig nog stand. De inflatievooruitzichten werden dan weer wel neerwaarts herzien.

Dit alles zorgt ervoor dat de markten een renteverlaging in juli alvast als zien als ‘a done deal’. Enkel een akkoord op de G20 tussen de Verenigde Staten en China zou nog soelaas kunnen bieden. Hiertegenover staat dan weer de dreigende houding van Trump tegenover Powell. Volgens persbureau Bloomberg liet Trump de advocaten van het Witte Huis reeds eerder dit jaar onderzoeken naar de mogelijkheden om Powell af te zetten. Vlak voor de FOMC-vergadering reageerde Trump dan ook laconiek “Let’s see what he does…” toen een journalist hem vroeg of hij nog steeds Powell wil ontslaan.

De Amerikaanse 10-jaarsrente flirt met de psychologische grens van 2,00%. De spread tussen deze 10-jaarsrente en de 3 maand T-Bills blijft dus nog steeds invers en zakken naar niveaus van vlak voor de financiële crisis van 2008.

Nog geen beterschap in de Amerikaans - Chinese relaties

Als nieuw schot voor de boeg liet China weten dat het ernstig overweegt om de export van zeldzame grondstoffen richting de VS in te perken. Het betreft een groep van 17 metalen die worden gebruikt in een brede waaier van hoogtechnologische productieprocessen, zoals magnetisme en bepaalde elektronica. China lijkt dus ook te drukken waar het pijn doet. Niet minder dan 80% van de Amerikaanse import van deze ‘rare earths’ is namelijk afkomstig uit China.

Een indrukwekkende remonte van de goudprijs

Een andere grote winnaar van de huidige recessievrees en mogelijke acties van de centrale banken is de goudprijs, die de afgelopen weken naar het hoogste niveau in zes jaar tijd steeg. De mogelijke renteverlaging(en) van de Fed, het effect hiervan op de dollar, de nieuwe sancties tegen Iran, de komende G20 top… Dit alles houdt het momentum voor goud in stand. Het belooft alvast een warme zomer te worden!

woensdag 3 juli 2019