test

Macro-economische update: De heilige Drievuldigheid aan het woord

Juni 2018. Zowel de Europese Centrale Bank als de Federal Reserve en de Bank of Japan stonden voor belangrijke beslissingen.

De waarschijnlijk belangrijkste week inzake monetair beleid zit erop. Zowel de Europese Centrale Bank (ECB) als de Federal Reserve (Fed) en de Bank of Japan (BoJ) stonden voor belangrijke beslissingen. Wat doet Draghi met het lopende aankoopprogramma, hoe ziet Powell de Amerikaanse economie evolueren en is er eindelijk hoop op inflatie voor de Japanners? Beleggers kregen meer inzichten voorgeschoteld dan verhoopt .

Draghi breidt einde aan het ‘Quantitative Easing’ (QE) programma

Opnieuw deed de voorzitter van de ECB zijn reputatie alle eer aan. Iedereen vermoedde dat de voorzitter met fluwelen handschoenen de markten zou voorbereiden op de afbouw van het programma, maar ‘Super Mario’ hakte de knoop meteen door.

Vanaf september wordt het aankoopprogramma verlaagd naar €15mia / maand en op 31 december van dit jaar wordt het vat afgekoppeld. Of beter gezegd, ‘gedeeltelijk’ afgekoppeld. De gelden van obligaties die op vervaldag komen worden wel nog herbelegd.

We zijn dus nog ver van een echt ‘tapering’-scenario zoals in de Verenigde Staten waar de Fed steeds minder van het lopende QE-programma herinvesteert.

De “duif” kwam al snel uit de mouw

Spek naar de bek van de ‘haviken’ dacht u? Helaas, niet alleen is de 15mia euro per maand die de komende maanden aangekocht zal worden een pak meer dan verwacht (10mia euro per maand), ook voor de rentevoeten (de zogenaamde ‘forward guidance’) kregen de markten een verrassing te verwerken.

 

De rentestanden veranderen niet tot na de zomer van 2019.

De rentestanden veranderen niet tot na de zomer van 2019. Daarmee trekt Draghi een streep door de algemene marktconsensus die stelde dat de Europese Centrale Bank een eerste keer de rentevoeten zou optrekken rond juni volgend jaar.

Moraal van het verhaal is dat Mario Draghi opnieuw zijn slag thuishaalt en de markten blijft trakteren op een uiterst soepel monetair beleid. De les van 2011, waarbij de ECB de rente vlak voor het uitbreken van de eurocrisis verhoogde, lijkt stevig in het geheugen van Draghi gebeiteld.

De euro kreeg alvast een stevige knauw. Na de persconferentie zakte de EUR/USD op enkele uren tijd van 1,18 tot onder 1,16.

Verlaging groeiverwachting

De Europese beleidsmakers waren deze maand somberder over het economische groeipotentieel van de eurozone. Ze vrezen dat de groeivertraging zich langer dan verwacht zal doorzetten. De groeiverwachting werd daarom verlaagd van 2,4% naar 2,1%.

De Europese politieke problemen (lees: de politieke structuur in Italië) en de dreigende handelsoorlog met de Verenigde Staten speelden de groeiverlaging zonder twijfel in de kaart. Voor 2019 en 2020 bleven de verwachtingen echter ongewijzigd op respectievelijk 1,9% en 1,7%.

Wat inflatie betreft verhoogde de ECB de vooruitzichten voor de zogenaamde kerninflatie (exclusief volatiele componenten zoals voeding en olieprijzen) van 1,5% naar 1,6% in 2019 en van 1,8% naar 1,9% in 2020.

Powell drukt zijn stempel op de Fed

Jerome Powell, de nieuwe voorzitter van de Federal Reserve, houdt vanaf nu een persconferentie na elke Fed-meeting en belooft zo helder mogelijk te zijn. Geen vage of ingewikkelde termen dus, maar klare taal. We zijn benieuwd.

 

The economy is in great shape

Het contrast tussen de Fed-vergadering en de ECB-vergadering kon overigens niet groter zijn. Zoals verwacht verhoogde de Fed de rentevoeten opnieuw tot de vork 1,75% - 2,00%. Powell verduidelijkte op een eenvoudige manier waarom: “the economy is in great shape”. Niet meer of niet minder.

Hij voegde de daad bij het woord en verhoogde de groeiverwachting voor dit jaar van 2,7% naar 2,8%. Dat is weer een stapje dichter bij de 3,0% die president Trump nodig heeft om de begroting op orde te krijgen in de komende zes jaar .

De inflatie zal allicht versnellen tot 2,1% de komende maanden, maar dat is voor de Fed-voorzitter voorlopig geen probleem. Hij wees op de effecten van de olieprijs en herhaalde de nieuwe strategie van een ‘symmetrische’-inflatiedoelstelling. Wat wil zeggen dat de inflatie voorlopig boven 2,0% mag uitkomen.

Vier verhogingen in de maak

In de VS bleef de ‘neutrale rente’ behouden op 2,875%. Dit is de rente waartegen de economische groei op een normale trend blijft groeien en de inflatie stabiel is. Wel stelden een aantal gouverneurs hun rentevoorspellingen opwaarts bij waardoor de mediaan voor 2018 nu 2,375% bedraagt. Dit impliceert twee extra renteverhogingen, wat het totaal voor dit jaar op vier verhogingen zou brengen. De neutrale rente zou dus sneller bereikt kunnen worden dan gedacht.

 

Vraagtekens bij ‘onhoudbaar tempo jobgroei’

Voorwaarde is uiteraard dat arbeidsmarkt sterk blijft. Op dit moment mogen we spreken van uitzonderlijke bewegingen op de Amerikaanse arbeidsmarkt (zie ook onze vorige macro-update). Powell plaatste dan ook vraagtekens bij het huidige ‘onhoudbare tempo van jobgroei’. Een versnelling lager mag perfect voor de beleidsmakers, waardoor het iets langer zal duren vooraleer de verwachte werkloosheidsgraad van 3,5% bereikt zal worden (vanaf 2019).

Bank of Japan blijft dromen van inflatie

Slechts 24 uur nadat de ECB het einde van haar aankoopprogramma aankondigde was het de beurt aan de voorzitter van de Bank of Japan, Haruhiko Kuroda. Inflatie lijkt nog steeds een verre droom voor de Japanners. Een langdurige deflatie bedreigt de Japanse economie al tientallen jaren en de Bank of Japan lijkt met haar QE-programma het tij maar niet te kunnen keren. De inflatie zit muurvast tussen de 0,5% en 1,0% en er is geen beterschap in zicht.

 

Behoud van agressieve QE-programma

De voorzitter beloofde dan maar om het huidige beleid voort te zetten. Ter herinnering, de Bank of Japan koopt momenteel jaarlijks voor iets meer dan 800mia dollar aan activa op en voert daarmee veruit het meest ‘agressieve’ programma van de drie grote centrale banken. De Japanse centrale bank heeft momenteel ten belope van 99% van het bruto binnenlands product (BBP) aan activa opgekocht. Ter vergelijking: bij de Fed bleef dit beperkt tot 22% van het BBP en wordt op dit moment verder afgebouwd. De ECB zit momenteel aan 41% van het BBP en ook hier is het einde nu duidelijk in zicht.


VS houdt China in het handelsoorlogsvizier

De polemiek rond een nakende handelsoorlog bleef actueel. Trump dreigde met een importtarief van 20% op Europese wagens, nadat Europa een hele resem tegenmaatregelen had aangekondigd. Eerder symbolisch kondigde Harley Davidson trouwens aan dat het overweegt om een deel van de productie buiten de VS te verhuizen om zo Europese invoerheffingen te vermijden. Of het effectief zover zal komen blijft af te wachten.

Het toont aan dat een tarievenoorlog ook voor de Verenigde Staten zijn grenzen kent. Zeker wanneer China in het vizier wordt genomen. Enerzijds liet Trump zijn administratie plannen opstellen om voor 200mia dollar aan bijkomende importtarieven op te stellen voor Chinese producten. Anderzijds lijkt zijn entourage ook te werken aan beperkingen voor buitenlandse Chinese investeringen in voor de VS strategische sectoren.

Lijdzaam toezien doet China allerminst. Meer zelfs, een eerste tegenschot werd reeds gelost. Zo versoepelde de Chinese centrale bank eind juni haar monetaire beleid, wat zich vertaalde in een zwakkere yuan. Zijn beide partijen bereid om een handelsoorlog ook te vertalen naar een muntoorlog?

 

Zijn beide partijen bereid om een handelsoorlog ook te vertalen naar een muntoorlog?

Bovendien heeft China nog steeds een zogenaamde ‘nucleaire’ optie: een afbouw van haar investeringen in Amerikaans staatspapier. Als nummer één investeerder kunnen ze de prijzen van Amerikaans staatspapier doen dalen door zelfs maar een kleine fractie te verkopen. Daardoor zou de Amerikaanse financieringskost stijgen. In een context van toenemende begrotingstekorten zou dit wel eens een ferme streep door de rekening van Donald Trump kunnen zijn.

Conclusies voor uw beleggingen

  • Veilige, vastrentende beleggingen leveren wellicht nog geruime tijd een laag rendement op.
  • Wil u een hoger rendement, dan moet u bereid zijn een gedeelte van uw portefeuille dynamisch te beleggen in overeenstemming met uw beleggersprofiel en uw persoonlijke doelstellingen.
  • Vermogensopbouw vergt een langetermijnvisie met een volgehouden beleggingsdiscipline waarbij u maximaal vasthoudt aan de gekozen strategie. Hou er echter rekening mee dat dynamische beleggingen altijd een volatiel verloop kennen.
  • Spreiding staat voorop, zowel qua looptijden, activaklassen als beheerders.


Wij bespreken dit graag met u op basis van uw persoonlijk financieel traject. U bent van harte welkom voor een gesprek.

 

woensdag 4 juli 2018